Op mijn 17-de wilde ik toch wat anders en omdat ik altijd van die rare zelfgemaakte oorbellen droeg, raadde mijn biologie leraar me aan om naar de Vakschool in Schoonhoven te gaan om edelsmid te worden. Ik wist niet wat ik anders wilde dus dat heb ik toen maar gedaan en in 1991 was ik gediplomeerd goud- en zilversmid.

Daarna had ik nog wel zin in een opleiding aan de kunstacademie. Op de Rietveld Academie in Amsterdam koos ik na het basisjaar voor tekenen en schilderen. Na een half jaar was ik er zo depressief en gefrustreerd van geworden dat ik er mee wilde stoppen om timmerman of automonteur te worden.
Gelukkig ben ik toen naar de afdeling Edelsmeden gegaan. Daar bleef ik worstelen, maar de docenten hadden er genoeg vertrouwen in dat het allemaal wel goed zou komen.

In het eindexamenjaar '95/'96 ben ik begonnen om sieraden te haken en te breien van textiel.
Ik was helemaal vergeten dat ik dat vroeger zo leuk vond en dat ik daar best wel goed in was. Als kind breide ik al TV kijkend sokken en truien. En omdat ik elk weekend mee moest met m'n ouders naar de boot en dat vreselijk vond deed ik ook niks anders dan handwerken in de kajuit of het vooronder. Nooit gedacht waarnaar dat zou kunnen leiden……

Aan ideeën geen gebrek, die komen vanzelf. Een flinke dip in de liefde en een muizenplaag in huis resulteerde in het Spermahartje. Het TV programma "Opsporing verzocht" en Pippi Langkous bracht me op het idee van de Pippi-Langkous-Bivak-Overval-Muts. Maar vooral dieren blijven fascineren, in het buitenland ga ik dan ook liever naar de dierentuin of een aquarium dan een museum.

Volgens mij ben ik verslaafd aan haken en breien en aan sieraden. Het is zelfs zo erg dat ik in 2001 last heb gekregen van RSI en een tijdje m'n naalden heb moeten neerleggen. Gelukkig is alles nu weer goed en voor de afwisseling in het werken ben ik weer begonnen met edelsmeden. Een hele dierentuin van plastic en rubberen beesten staat al klaar om in stukken gezaagd te worden om te veranderen in een sieraad of een sieraadachtig object……